مار به عنوان نماد فرهنگی: از ترس اولیه تا هوشمندی و شفا در دنیای حیوانات موجوداتی هستند که سبب ایجاد طیفی از احساسات در انسان می‌شوند — از وحشت تا احترام. مار، شاید در اینجا جای خاصی داشته باشد. او بر زمین می‌خزد، اما با نیروهای آسمانی مرتبط است. او خطرناک است، اما تصویر او نماد پزشکی و شفا شده است. او وسوسه می‌کند، اما او نیز محافظ گنج است. برای هزاران سال در تاریخ بشریت، مار یکی از نمادهای پرمعنا و متناقض‌ترین شده است. او در افسانه‌ها، افسانه‌ها، افسانه‌ها و داستان‌های کتاب مقدس ظاهر می‌شود — و هر بار معنای خاص خود را دارد. چگونه می‌توانیم این شخصیت شناور و فرار را که همزمان ترسناک و جذاب است، درک کنیم؟ مار کتاب مقدس: وسوسه و لعنت بیایید با معروف‌ترین تصویر مار در فرهنگ غربی شروع کنیم — با مار فریبنده در کتاب مقدس. در کتاب创世纪، مار در باغ عدن به عنوان یک فریبنده، نیرنگ‌آمیز ظاهر می‌شود. او اوا را قانع می‌کند که میوه درخت معرفت خوب و بد را بخورد، وعده می‌دهد که او «مثل خدایان» خواهد شد. در نتیجه، آدم و حوا از بهشت اخراج می‌شوند و مار توسط خداوند لعنت می‌شود: «… تو بر شکم خود خواهی خزید، و خاک را در همه روزهای عمر خود خواهی خورد ». از این لحظه به بعد، مار در سنت مسیحی نماد گناه، فریب، شیطان و بدی می‌شود. اما در این رویداد نیز پارادوکسی نهفته است. مار به انسان دانش پیشنهاد می‌دهد. او دروغ نمی‌گوید: آدم و حوا واقعاً خوب و بد را می‌شناسند. در این معنا، مار نه تنها فریبنده است، بلکه راهنمای دانش و رشد است. به همین دلیل، برخی از جریان‌های گnostic، مانند افیتی‌ها، مار را به عنوان حمل‌کننده هوشمندی عالی می‌ستایند. بنابراین، در پایه فرهنگ مسیحی، مار نماد دوگانه‌ای است: و دشمن و معلم. قرون باستان: از وحشت تا نماد خدایان در اسطوره‌های باستان، مار نیز نقش مهمی ایفا می‌کند، اما معنای او متنوع‌تر است. در سنت یونانی باستان، مار با زمین و نیروهای زیرزمینی مرتبط است. پیفون، مار بزرگ، دلفی را محافظت می‌کند تا آپولون او را نکشد. اما همان مار نماد هوشمندی و ابدیت نیز می‌شود: اوروبوروس — ماری که دم خود را می‌خورد — نماد چرخه ابدی زندگی و مرگ، شروع و پایان است. مار در تصویر اسکلهپیوس، خدای درمان، جای ویژه‌ای دارد. نماد او عصایی است که با یک مار پیچیده شده است. (گاهی با کادوئسوس ه ... Читать далее