چرخ‌ها، رنگ‌ها، پرچم‌ها، لبخندها. هزاران دوچرخه‌سوار خیابان‌های اصلی شهر را پر می‌کنند و حرکت خودروها را مسدود می‌کنند. این یک مسابقه نیست، یک رقابت نیست، یک کانوونال است. کانوونال دوچرخه‌سواری — جشنی است که مرزها بین حمل و نقل و هنر، بین شرکت‌کننده و بیننده را محو می‌کند. در سال ۲۰۲۶، چنین کانوونال‌هایی در ده‌ها کشور از کلمبیا تا هلند، از روسیه تا ویتنام برگزار می‌شود. این پدیده چه چیزی است، چگونه شکل گرفت و چگونه می‌توانید به بخشی از آن تبدیل شوید؟ از Critical Mass تا کانوونال نمونه اولیه کانوونال‌های دوچرخه‌سواری مدرن، اقدامات «Critical Mass» (کریتیکال ماس) بود که در سال ۱۹۹۲ در سان‌فرانسیسکو شروع شد. دوچرخه‌سواران در آخرین جمعه هر ماه جمع می‌شدند تا با حرکت انبوه خود نشان دهند که آنها قدرتی هستند که باید با آن حساب شود. اقدامات سیاسی بودند: برای حقوق دوچرخه‌سواران، علیه تسلط خودروها. اما به تدریج شدت کاهش یافت و فقط کانوونال باقی ماند. مردم دوچرخه‌های خود را با گل، نوارها، پخش موسیقی تزیین می‌کردند. در برلین، کپنهاگن، آمستردام این تبدیل به یک جشن واقعی شد. امروز کانوونال دوچرخه‌سواری نه یک اعتراض، بلکه شادی است. در روسیه اولین کانوونال بزرگ در سال ۲۰۱۶ در مسکو برگزار شد و تا سال ۲۰۲۶ به یک سنت در ده‌ها شهر تبدیل شد. چگونه کانوونال دوچرخه‌سواری برگزار می‌شود مسیر معمولاً در مرکز شهر به شکل حلقه‌ای است، بدون شیب تندی. طول مسیر ۵-۱۵ کیلومتر است. سرعت حداکثر ۱۵ کیلومتر در ساعت. همه شرکت می‌کنند: از کودکان روی دوچرخه‌های کوچک تا سالمندان روی دوچرخه‌های سه چرخه. اصل اصلی — روشنایی. مردم با لباس‌های رنگارنگ، کاغذ بر روی چوب دوچرخه، بادکنک‌ها، سوت‌ها تزیین می‌شوند. اغلب مسابقاتی مانند «ساخت دوچرخه‌ی خلاقانه‌ترین»، «بهترین تیم خانوادگی»، «کوچک‌ترین شرکت‌کننده» برگزار می‌شود. نقطه پایانی — پیک‌نیک مشترک در پارک با موسیقی و رقص. کانوونال و محیط زیست در سال ۲۰۲۶، کانوونال‌های دوچرخه‌سواری از موضوع محیط زیست به طور فعال استفاده می‌کنند. شرکت‌کنندگان نشان می‌دهند که دوچرخه نه تنها خوشحالی‌بخش است، بلکه برای زمین نیز مفید است. بسیاری با تی‌شرت‌هایی با شعارهای «نجات هوا»، «بدون گازهای اگزوز» می‌آیند. پس از کانوونال، جمع‌آوری تفاله انجام می‌شود. برخی از اقدامات به روز ... Читать далее